مدت زيادي بود كه بدليل گرفتاري و مشكلات، وقت نكردم وبلاگ رو به روز كنم... اميدوارم اين پست كه ميگذارم بتونه جبران كنه اين غيبت طولاني رو....

پیچید بوی پیرهن اش درباد، باران گرفت، خاک معطر شد

باران گرفت، پلک زمین خندید، لبخند بین اشک شناور شد

پیراهنی که بوی رسیدن داشت، آبی تر از تموّج هر دریا

در امتداد ردّ  قدم هایش، صحرا دچار خلسه ی بندر شد

خندید، عطر سیب شکفت و بعد، گل ها ی بهت آینه روییدند

آیینه شاعرانه دهان وا کرد، تصویر عشق چند برابر شد

 « والشّمس» از نگاه بلیغ اش ریخت، تکثیر شد به نیت او خورشید

خورشیدها به سجده که افتادند ،هر سجده گاه چشمه ی «کوثر» شد

پلکی زد آسمان به زمین افتاد ،چرخید حول آبی چشمان اش

برگشت از غروب کبوتر بعد، پرواز رو به اوج مقرّر شد

پیچید بوی پیرهن اش در باد، در کوچه های شهر راه افتاد

دنبال او دوید نگاه عشق، از شوق چشم پنجره ها تر شد

حسی غریب داد به اهل شهر، لبخند آشنا و نگاه او

حسی شبیه شادی آهوها، تا عاشقی به شهر مقدّر شد

کنعان اگر چه نیست ولی این خاک، فیروزه کاری ا ست برای او

یوسف اگر چه نیست ولی با او، چشمان پیر عشق منوّر شد

خورشید می نشست به آرامی، بر روی گنبدی که طلا کاری ست

بر روی شانه های افق انگار، خورشید عاشقانه کبوتر شد

امیر اکبر زاده

فایل کامل این دکلمه را از اینجا دانلود کنید

دارم ز جهان يكّه دلي سرمايه                      آن را بِستانيد و به همراه بَريد

خورشيد جهان را به تبرّك جويي                   پيش رُخ رخشنده آن ماه بَريد

گر سبزه به روي تپّه خِرگاه زند                    دلــدار مرا جـانب خِـرگاه بَريد

سلطان اگر از شما غلامي خواهد                   دستان مرا بسته به درگاه بريد

جانم به كفم نهاده ام پيش شما                 آن لحظه كه شد ساعت دلخواه بريد

دل دست تمنّي زده بر دامنتان                      دل را به كمال عزّت و جاه بريد

آتش به دلم فتاده زان برق نگاه                  چون بارقه اي كه در بر ِكاه بريد

مجنون صفتان را به مزار ليلا                    با نـالـه و افغـان و بسي آه بريد

عمري پي او راه درازي رفتم                      اكنون دگر از جاده كــوتاه بريد

همواره رهِ شرقي و غربي رفتم                  من را به صراط مستقيم راه بريد

خود يوسف مصري ام زِخوبي و جمال       دستم چو بگيريد و از اين چاه بريد

«فاني» عجب از دوري او بي تاب است         جان را پي ديدنش سحرگاه بريد

 این دکلمه را با کیفیت خوب دانلود کنید

خوش به حال دریا،

خوش به حال پرنده،

خوش به حال باران،

خوش به حال چشمه،

خوش به حال آفتاب،

خوش به حال آسمان،

خوش به حال بهار،

خوش به حال شب یلدا،

خوش به حال غروب روز جمعه......

خوش به حال دریا ؛چون شبیه دل تو بزرگ و بیکران است.

خوش به حال پرنده ؛چون پابند* زمین نیست ،

                   از زمین که دلگیر میشود به آسمان می پرد، درست شبیه تو.

خوش به حال باران ؛با اینکه زمین جاذبه دارد، زمین گیر نمی شود.

      جسمش زمینی باشد، روحش آسمانیست.

            عقده های زمین را که می شوید و می برد،

                   دوباره سبک و وارسته از هر رنگی به آسمان عروج میکند.

خوش به حال چشمه ؛شبیه اشکهای تو زلال و پاک است.

خوش به حال آفتاب ؛ نور می پاشد،از سر تا پایش نور می ریزد،

                 نور علی نور است، مثل تو نه ، ولی شبیه توست.

خوش به حال آسمان ؛عظمت دارد و بزرگ است ،شبیه روح تو.

خوش به حال بهار ؛ نفسش مسیحایی است.

           وقتی می آید جان می بخشد ، طراوت می آورد ، شادی قسمت میکند.

خوش به حال شب یلدا ؛ بلند است و سیاه ،  شبیه گیسوان تو.

خوش به حال غروب روز جمعه ؛

     چون غروب های جمعه همه دلتنگ می شوند،

        همه دلواپس میشوند، همه چشم به راه می شوند.

     چقدر دلتنگی خوب است ،

          چقدر دلواپسی و چشم به راهی خوبست،اگر برای تو باشد.

     و شب که می شود،

          دوباره یک هفته چشم به راهی، دوباره یک هفته انتظار.

چقدر انتظار خوب است....

چقدر انتظار خوب است....

چقدر انتظار خوب است....

                                                                   *پابند= پایبند

دانلود شعر با صدای شاعر

بايد اميدوار بود

بايد اميدوار بود

این شعر را میتوانید با صدای خود شاعر دانلود کنید

غم غربت(شعر هوشنگ ابتهاج--- صدای اصفهانی)

با تشکر از آقای خاص که این شعر رو تو بخش نظرات برام فرستادن...

بی تو، مهتاب شبی، باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم .
در نهانخانه جانم، گل یاد تو، درخشید
باغ صد خاطره خندید
عطر صد خاطره پیچید :
یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و درآن خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت .
من همه محو تماشای نگاهت .
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ریخته در آب
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ
یادم آید: تو به من گفتی :
«از این عشق حذر کن !
لحظه ای چند بر این آب نظر کن
آب، آیینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا، که دلت با دگران است !
تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن !»
با تو گفتم:« حذر از عشق ؟ ندانم
سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم
نتوانم!
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم، نه گسستم ... »
بازگفتم که: « تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم ، نتوانم!»
اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت ...
اشک در چشم تو لرزید ،
ماه بر عشق تو خندید !
یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم
پای دردامن اندوه کشیدم .
نگسستم، نرمیدم .

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم ،
نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم ،
نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم ...

بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!

فریدون مشیری

ساقی سرت سلامت، باده بده که جان رفت         

                        خوبی زخوبرویان، آرامش از جهان رفت

ساقی شراب رویت ،برد از سرم خماری         

                           پیمانه ام شکست و، پیمانه زمان رفت

در هجر روی ساقی ،میخانه شد خرابه          

                 مجنون از این خرابه، در جمع سرخوشان رفت

ساقی بیا ببین که ،در سوگ هجرت تو         

                     سرخی زروی مِی رفت،زیبایی از بُتان رفت

ساقی تو رفتی و دل، از رفتن تو خون شد      

                           ذکر از زبان ذاکر، عرفان عارفان رفت

پادشه ضعیفان،سلطان مستمندان                 

                      دلخون و دلگرفته، دلخسته زین و آن رفت

دیوانگان در این شهر،مرثیّه می سرایند      

                             از فرش تا ثریّا، هیهات مُردگان رفت

هرجا که گوهری بود،غارتگران ربودند         

                        تجّار شهره رفتند،رونق از این دُکان رفت

ساغر به نرخ جان شد،گمگشته عوان شد       

                         شوریده شد کلام و ،معنی زِهَر بیان رفت

ساقی سفر سلامت،رفتی سفر بیا زود         

                             فریاد مستمندان،تا سقف آسمان رفت

دنبال نور خورشید،شیخ شهید ما گشت    

                      با روی همچو ماهَش، دنبال مَه رُخان رفت

از لطف باده او،شیخی که پیر ماشد          

                   پرّان شد از زمین و، تا عرش و لامکان رفت

از رحمت شرابِ،ساقیِّ بی پناهان             

                             شیطان نفس ما هم،دنبال الامان رفت

باقی ببین که«فانی»، از شور شعرِساقی      

                 مستانه باده خورد و، مدّاح و نوحه خوان رفت

دانلود شعر با صدای شاعر

                                  شعر من امشب زِ تو پُر شور شد

شعر من از نــام تو پُـــــر شـــور شد           سیــــنه سیـنـــا زِتو پُــــــر نور شد

غیــــر خـــدا هرچه که در عالم است           در دل تـــو مخــــفی و مســــتور شد

نــــــور خــــدا در تو تجـــــلـّّی نمود             ای که منــــوّر زِ رُخــت خـور٭ شد

ای که زمان پیش تو در گردش است            ای که جهـان پیـش تو چون مور شد

هر کــــه به دل کیــــنه تــــو راه داد            چشم دلـــش بست و عجــب کور شد

دشمـــــن تو دشمــــنی آغـــــاز کرد            پیـــــش همـــه نام تو مهـــــجور شد

هر کــــه نشد بنده جـــامت علی(ع)             از در رحمـــــت بــــه خــدا دور شد

روز غدیـــــر آمد و از ســـوی حق            حکــــــم امــامــــی تــــو ممـهور شد

گفت خدا:احمد(ص)علی(ع)شد امام            احمد(ص) از این گفته چه مسرور شد

جای غدیـــر این سخنــــان را بــگو           این سخنـــــان بر تــو چو دستور شد

باز محـــمد(ص) به رســالت رسید              وقت غــــدیر آمـــــد و مــــامور شد

گفت:هوالحق و مع الحق علی(ع)                ناصـــر حیـــــدر شد و منـصور شد

گفت نبی،هرکه امامش علی(ع)است            وارد رحمـــت شـــــد و مغـــفور شد

باز علی(ع) ســــاقی کوثـــر رسید             شعـــر مــن این جام پِـــُرانــگور شد

«فــانی» از این جــام غزلــهای تو             مجــلس ما پُـــر شــرر و شـــور شد

٭خورشید

شعر را با صدای شاعر دانلود کنید

سرو نـــاز شهر شیــرازی عزیز      بس که خوش اندام وطنّازی عزیز

برده ای آرامــش از دلهــای مــا      دلـبری پـــر غمزه و نــــازی عزیز

ازهمــان روز نخستــین بوده ای      بی سرانجــــامی و آغــــازی عزیز

گشته حیران تو عقل جنّ و انس      یکسره سحـــری و اعجـازی عزیز

بــــر فــــراز خــــانه افلاکیـــــان      طائـــری در اوج پـــــروازی عزیز

همچو دریــایـی ولــی بی انتـــها      همچو سروی و سرافـــرازی عزیز

ازکمـان قـوس ابروهـای خویش      فتنه ها چـون ناوک انـــدازی عزیز

بهر این اشعـار بی وزن و ردیف      بهترین قــــافیــــه پــــردازی عزیز

سّر خود را بــا تو میــگویم فقط      چون تو تنــــها محـــرم رازی عزیز

هر نُِت آهنگ «فانی» نام توست      شـور هــــر آهنـــگ و آوازی عزیز

شعر را با صدای شاعر دانلود کنید

چون مطلب اصلی این وبلاگ شعر هست میخواستم دو مطلب قبلی را از وبلاگ

حذف کنم. اما دیدم بالاخره این دو مطلب هم جزئی از تاریخچه پر فراز و نشیب

این وبلاگ هستند. لذا برای یادگاری و برای اینکه هیچوقت لطفی که خدا درحق

من داشت رو فراموش نکنم به پست های قبلی دست نمیزنم....